اگر 1% راندمان بیشتر باعث صرفه جویی 100 هزار دلاری در سال شود، چه؟ هسته های نانوکریستالی صرفه جویی واقعی را ارائه می دهند.

من قبلاً فکر می کردم شکاف های کوچک فرآیند بی ضرر هستند. چند کلیک اضافی، چند جابجایی از دست رفته، چند چک دستی. هزینه روزانه اندک به نظر می رسید. هزینه سالانه نیست. وقتی شروع به ردیابی ضایعات در فروش، پشتیبانی و گزارش کردم، بارها و بارها همان الگو را دیدم. تیم من در جاهایی که احساس می کرد طبیعی بود زمان را از دست می داد. افزایش 1 درصدی در کارایی در یک صفحه گسترده کوچک به نظر می رسید. در عمل به کاهش مقدار زیادی زباله کمک کرد. در یک مورد، این تغییر از حدود 100 هزار دلار پس انداز در کار، دوباره کاری و تاخیر پشتیبانی کرد. چیزی که بیش از همه آزار داد یک شکست بزرگ نبود. این نشت کند بود. یک نماینده همان داده ها را در سه سیستم کپی کرد. مدیری اعدادی را که قبلا قدیمی بودند بررسی کرد. یک نماینده پشتیبانی به همان سؤال پنج بار پاسخ داد زیرا یافتن پاسخ دشوار بود. من دیگر به دنبال یک راه حل بزرگ نیستم. روی گام های واضح تمرکز کردم. 1) کارهای تکراری را که هر تکلیفی که هر روز یا هر هفته نمایش داده می شد را یادداشت کردم. سپس آنهایی را که واقعاً به قضاوت انسانی نیاز داشتند و آنهایی که فقط داده‌ها را از مکانی به مکان دیگر منتقل می‌کردند، علامت‌گذاری کردم. آن فهرست نحوه دید من کار را تغییر داد. برخی از وظایف فقط به این دلیل مفید بودند که آشنا بودند. ارزش آفرینی نمی کردند. درگ ایجاد می کردند. 2) I cut offs هر انتقال تاخیر اضافه می کند. هر تاخیر هزینه اضافه می کند. مراحل تأیید را ادغام کردم، به هر وظیفه یک مالک دادم و پیام‌هایی را که فقط درخواست به‌روزرسانی داشتند حذف کردم. تیم من زمان کمتری را برای انتظار و زمان بیشتری را صرف انجام کارهای مهم می‌کرد. 3) من یک منبع برای اعداد کلیدی نگه داشتم قبل از آن، هر تیم برگه مخصوص به خود را داشت. اعداد هرگز با هم مطابقت نداشتند و هر جلسه با مناظره شروع می شد. من یک داشبورد مشترک تنظیم کردم و مطمئن شدم که همه از یک داده استفاده می کنند. نرخ خطا کاهش یافت. تیم بحث در مورد اینکه کدام فایل صحیح است متوقف شد. جلسات کوتاه تر شد. تصمیمات سریعتر شد 4) پاسخ هایی را برای سؤالات تکراری ساختم و پاسخ های رایج را در یک مکان ذخیره کردم. من همچنین از قالب های کوتاه برای ایمیل ها، نقل قول ها و پیگیری ها استفاده کردم. این تغییر به کارکنان جدید کمک کرد تا سریعتر یاد بگیرند. همچنین کارکنان با تجربه را از هدر دادن انرژی برای کارهای اساسی جلوگیری کرد. وقتی مردم دیگر مجبور نبودند دوباره و دوباره همان پاسخ را بازسازی کنند، فضای بیشتری برای حل واقعی مشکل داشتند. یک مثال برای من ماند. یک تیم مشتری هر هفته ساعات کاری خود را از دست می داد، زیرا فاکتورها با دست بررسی می شد. کار با دقت و در عین حال کند بود. من به آنها کمک کردم تا چک را به یک فرآیند مشترک با قوانین روشن منتقل کنند. هیچ چیز پر زرق و برقی نیست توضیح هیچ چیز سخت نیست نتیجه اصطکاک کمتر، اشتباهات کمتر و زمان بیشتر برای تیم برای رسیدگی به سفارشات جدید بدون استخدام اضافی بود. این جایی بود که پس انداز 100 هزار دلاری شروع به نشان دادن کرد. دیدگاه من ساده است: کارایی فقط به سرعت مربوط نمی شود. این در مورد حذف زباله است که در داخل کار عادی پنهان می شود. اگر یک تیم بتواند همان کار را با خطاهای کمتر، تاخیر کمتر و رفت و آمد کمتر انجام دهد، تاثیر هزینه می تواند بسیار بیشتر از انتظار مردم باشد. اگر قرار بود دوباره شروع کنم، همین کار را می کردم. کار روزانه را تماشا کنید. مراحل تکرار را پیدا کنید. یک لایه اصطکاک را بردارید. هر هفته اعداد را دنبال کنید. یک تغییر 1٪ می تواند روی کاغذ کوچک به نظر برسد. در یک تجارت پرمشغله، می تواند پایه هزینه، روحیه تیم و سرعت کار را تغییر دهد. من این اتفاق را دیده‌ام، و هنوز هم هر بار که فرآیندی را مرور می‌کنم از آن درس استفاده می‌کنم.

من بارها همین مشکل را دیده‌ام: یک پروژه روی کاغذ خوب به نظر می‌رسد، با این حال سیستم داغ است، فضای بیشتری از حد انتظار می‌گیرد و بودجه را بالا می‌برد. ممکن است قیمت قطعه در ابتدا کم به نظر برسد، اما هزینه پنهان بعداً ظاهر می شود. ضرر بیشتر گرمای بیشتر کار طراحی بیشتر تماس های خدماتی بیشتر اینجاست که من به هسته‌های نانوکریستالی نگاه می‌کنم. من با آنها به عنوان یک بخش فانتزی رفتار نمی کنم. من با آنها به عنوان یک انتخاب تجاری رفتار می کنم. در بسیاری از طرح‌های قدرت، آنها به من کمک می‌کنند تلفات هسته کمتر، عملکرد مغناطیسی بهتر و ردپای کوچک‌تری داشته باشم. این می تواند در ترانسفورماتورها، حسگرهای جریان، قطعات EMC، چرخ دنده شارژ EV، سیستم های انرژی تجدیدپذیر و واحدهای برق صنعتی فشرده مهم باشد. هنگامی که یک طرح به عملکرد پایدار در فرکانس بالاتر نیاز دارد، اغلب می بینم که مواد نانو کریستالی فضای بیشتری برای کار به من می دهد. دیدگاه من ساده است: من یک هسته را فقط با قیمت واحد نمی خرم. من نتیجه کامل را بررسی می کنم. من از خودم چند سوال کاربردی می پرسم: مدار در فرکانس هدف چه کاری باید انجام دهد؟ سیستم چقدر گرما را می تواند بپذیرد؟ آیا می توانم تعداد چرخش ها یا اندازه قسمت مغناطیسی را کاهش دهم؟ آیا روند مونتاژ برای تیم کارخانه آسان خواهد بود؟ آیا محصول نهایی به سرمایش کمتر یا نگهداری کمتری نیاز دارد؟ یک مثال کوچک از پروژه تجهیزات برقی که برای یک خط کارخانه بررسی کردم آمده است. تیم از یک قطعه مغناطیسی استاندارد استفاده کرد زیرا آشنا و ارزان بود. پس از آزمایش، دما در طول چرخه‌های بار بالا می‌رفت و محفظه به جریان هوای اضافی نیاز داشت. طرح هنوز کار می کرد، اما حاشیه نازک بود. ما قسمت قدیمی را با یک هسته نانوکریستالی مقایسه کردیم. راه اندازی جدید همه مشکلات را به خودی خود حل نکرد، با این حال تلفات را کاهش داد و به تیم کمک کرد گرما را بهتر کنترل کنند. این به مهندسان آزادی بیشتری در بقیه طراحی داد و بسته بندی و پشتیبانی محصول آسان تر شد. این همان ROI است که من به آن اهمیت می دهم. من بازگشت را به روشی عملی تعریف می کنم: انرژی هدر رفته کمتر استرس حرارتی کمتر زمان طراحی مجدد کمتر فضای استفاده شده در کابینت کمتر در طول آزمایش مشکل ایجاد می کنم وقتی این موضوع را برای خریداران یا مهندسان توضیح می دهم، پیام را ثابت نگه می دارم. هسته نانو کریستالی برای هر مداری جواب نمی دهد. برخی از پروژه ها با فریت یا مواد دیگر خوب عمل می کنند. انتخاب صحیح به فرکانس عملیاتی، سطح فعلی، محدودیت های حرارتی و اهداف هزینه بستگی دارد. من همیشه توصیه می کنم به ارزش کل سیستم نگاه کنید، نه فقط برچسب قیمت یک قسمت. اگر می‌خواهید هسته‌های نانوکریستالی را به روشی واضح قضاوت کنید، من از این فرآیند استفاده می‌کنم: با هدف الکتریکی شروع کنید، نه کاتالوگ. همچنین مکالمه را مفید نگه می دارد. من سعی نمی کنم یک قطعه معجزه آسا را ​​بفروشم. من سعی می کنم به پروژه کمک کنم تا در طول عمر کامل سیستم بهتر اجرا شود، بهتر جا بیفتد و هزینه کمتری داشته باشد. برای من، این ارزش هسته‌های نانوکریستالی است. نه هیاهو نه ادعاهای توخالی فقط یک ماده انتخابی است که می تواند از طراحی تمیزتر و بازدهی قوی تر در زمانی که برنامه کاربردی مناسب باشد پشتیبانی کند.

من فکر می کردم پس انداز پول به معنای ایجاد یک تغییر بزرگ است. من یاد گرفتم که به ندرت اینطور کار می کند. بیشترین فشار ناشی از چیزهای کوچکی بود که نادیده گرفتم. لامپی که انرژی زیادی مصرف می کرد. یک سر دوش فرسوده که آب را هدر می دهد. قطعات ارزان قیمت که خیلی زود خراب شدند. هر کدام جزئی به نظر می رسیدند. هر کدام مدام هزینه ای را به بودجه ماهانه من اضافه می کردند. به همین دلیل رویکردم را تغییر دادم. من شروع به ایجاد ارتقاءهای کوچکی کردم که مدیریت آنها آسان بود، نگهداری آنها آسان بود و به راحتی در زندگی روزمره احساس می شد. من روی جاهایی تمرکز می کنم که پول بی سر و صدا نشت می کند. یک مثال خوب نورپردازی است. من لامپ های قدیمی را با لامپ های LED در آپارتمانم تعویض کردم. اتاق همچنان گرم و روشن بود. قبض برقم کم کم کم شد. نیازی به بازسازی کامل نداشتم. من فقط به یک تعویض ساده نیاز داشتم. در مورد مصرف آب هم همین کار را کردم. من یک سر دوش کم جریان در حمام خود نصب کردم. مصرف آبم کم شد و اصلا آب قدیمی رو از دست ندادم. حمام هنوز احساس راحتی می کرد. من فقط برای ضایعات اضافی پرداخت نکردم. من به مصرف برق هم نگاه کردم. من شروع به جدا کردن دستگاه هایی کردم که بدون استفاده روشن می ماندند. من یک نوار برق هوشمند در نزدیکی میز خود اضافه کردم، بنابراین مانیتور، بلندگو و شارژر من پس از پایان کارم برق مصرف نمی کردند. این یک جزئیات کوچک به نظر می رسید. در طی چندین ماه، تفاوت واقعی ایجاد کرد. چیزی که من در مورد این تغییرات بیشتر دوست دارم این است: آنها با زندگی عادی مطابقت دارند. من به بودجه زیادی نیاز ندارم. من به مهارت خاصی نیاز ندارم. لازم نیست همه چیز را به یکباره تعویض کنم. من معمولا از یک الگوی ساده پیروی می کنم. من هر روز کالایی را که مورد استفاده قرار می گیرد بررسی می کنم. از خودم می پرسم که آیا هزینه آن بیشتر از آنچه باید است؟ من به دنبال نسخه ای هستم که دوام بیشتری داشته باشد یا انرژی کمتری مصرف کند. من سوئیچ را یک مورد در یک زمان انجام می دهم. یکی از دوستانم در آشپزخانه اش کاری مشابه انجام داد. او یک هواکش قدیمی شیر آب را جایگزین کرد و به جای خرید هر هفته بسته های یکبار مصرف، شروع به استفاده از ظروف ذخیره سازی قابل استفاده مجدد کرد. او به من گفت که تغییر در ابتدا کوچک بود. سپس متوجه شد که لیست خریدش کوتاهتر شده و سطل زباله اش کمتر پر می ماند. این با تجربه خودم مطابقت داشت. تغییرات کوچک می تواند نحوه خرج کردن یک خانواده را شکل دهد. دیدگاه من ساده است: یک ارتقای هوشمند باید یک مشکل واقعی را حل کند. اگر اقلام قدیمی برق را هدر می دهد، آن را تعویض می کنم. اگر خیلی اوقات خراب می شود، یکی بهتر را انتخاب می کنم. اگر زندگی روزمره را سخت تر می کند، آن را تغییر می دهم. به همین دلیل است که ایده "ارتقای کوچک، پس انداز بزرگ" برای من منطقی است. مقدار در یک سوئیچ پر زرق و برق نیست. ارزش در عادت بهبود بخشی از زندگی در یک زمان، با هدف روشن و ضایعات کم است. وقتی اکنون به بودجه خودم نگاه می کنم، یک برد بزرگ نمی بینم. خیلی کوچیک ها رو میبینم یک لامپ بهتر یک سر دوش بهتر یک نوار برق بهتر یک عادت بهتر اینجاست که پس انداز شروع می شود.

من بسیاری از کسب و کارها را دیده ام که سخت کار می کنند و هنوز احساس گیر کرده اند. آن‌ها برای تبلیغات، تخفیف‌ها، سهام، کارکنان و ابزار هزینه می‌کنند، اما سود کم می‌ماند. فروش ممکن است در ظاهر خوب به نظر برسد، اما اعداد داستان دیگری را نشان می دهند. پول سریعتر از بازگشت پول خارج می شود. به همین دلیل است که من روی یک ایده ساده تمرکز می کنم: ضایعات را کاهش دهید، ارزش را حفظ کنید و اجازه دهید سود حاصل از انتخاب های تمیزتر افزایش یابد. من با نگاه کردن به جایی که ضرر اتفاق می افتد شروع می کنم. برخی از تیم ها به دلیل قیمت بسیار پایین ضرر می کنند. برخی به دلیل تعقیب مشتریان اشتباه پول خود را از دست می دهند. برخی به این دلیل ضرر می کنند که برای ترافیکی که تبدیل نمی شود پول می پردازند. من همچنین دیده‌ام که کسب‌وکارها سهام زیادی می‌خرند، صورتحساب‌ها را برای مدت طولانی بدون پرداخت می‌گذارند، یا تبلیغاتی را اجرا می‌کنند که باعث فروش می‌شوند اما به حاشیه ضرر می‌زنند. کافه‌ای کوچکی که مشاهده کردم، مشتری‌های دائمی داشت، با این حال مالک همچنان هر ماه فشار را احساس می‌کرد. موضوع مطالبه نبود. موضوع ضایعات زیاد، کنترل ضعیف بخش و عادات تخفیف بود که به مشتریان آموزش می داد منتظر قیمت های پایین تر باشند. پس از اینکه مالک استفاده از سهام را محدود کرد و ترکیب پیشنهادی را تغییر داد، مدیریت شکاف نقدی آسان‌تر شد. این همان مشکلی است که من دوست دارم حلش کنم. من معمولاً کار را به چند مرحله واضح تقسیم می کنم. من نشت هزینه های اصلی را بررسی می کنم. من هزینه تبلیغات، نیروی کار، موجودی، بازپرداخت و قیمت را بررسی می کنم. من یک سوال ساده برای هر مورد می پرسم: آیا این به سود کمک می کند یا آن را تخلیه می کند؟ من به رفتار مشتری نگاه می کنم. برخی از خریداران سرعت می خواهند. برخی اعتماد می خواهند. برخی ارزش روشن می خواهند. اگر بتوانم پیشنهاد را با خریدار مناسب مطابقت دهم، پول کمتری را برای متقاعد کردن خریدار نادرست تلف می‌کنم. من حاشیه را قبل از اینکه مقیاس هزینه کنم، بهبود می بخشم. کسب و کاری که بیشتر با حاشیه ضعیف می فروشد ممکن است همچنان با مشکل مواجه شود. کسب و کاری که حاشیه سود خود را حفظ می کند، فضای بیشتری برای حرکت دارد. من پیام را واضح نگه می دارم. مردم زمانی خرید می کنند که بفهمند چه چیزی به دست می آورند و چرا اهمیت دارد. وعده های طولانی اغلب شک ایجاد می کنند. زبان شفاف باعث ایجاد اعتماد می شود. من همچنین روند فروش را تماشا می کنم. بسیاری از تیم‌ها پس از وارد شدن امتیاز، سود خود را از دست می‌دهند. پاسخ‌های آهسته، پیگیری ضعیف، و پیام‌های مختلط، خریداران را کنار می‌زند. یک پاسخ سریع تر، یک پیشنهاد تمیزتر، و یک مرحله بعدی ساده می تواند نتایج را بدون فشار اضافی افزایش دهد. دیدگاه من ساده است: رشد نباید پر سر و صدا باشد. اگر یک کسب و کار در بسیاری از مکان ها پول درز کند، فروش بیشتر فقط استرس را افزایش می دهد. اگر پایه تمیز باشد، هر فروش جدید بیشتر کار می کند. من استراتژی هایی را دوست دارم که مردم بتوانند در زندگی واقعی از آنها استفاده کنند، نه فقط روی کاغذ. پیگیری کنید که چه چیزی بیشترین هزینه را دارد. چیزی را که دیگر کمکی نمی کند حذف کنید. قیمت ها را در جایی که ارزش حمایت می کند افزایش دهید. پیشنهاد را شفاف نگه دارید با دقت پیگیری کنید سود را اندازه گیری کنید، نه اعداد بیهوده. این همان چیزی است که من در مورد "کاهش ضررها. افزایش سود" فکر می کنم. من آن را شعار نمی دانم. من آن را به عنوان یک عادت روزانه می بینم. وقتی از حاشیه محافظت می کنم، ضایعات را حذف می کنم و با خریدار مناسب صحبت می کنم، اداره کسب و کار آسان تر می شود. نکته همین است.

من قبلاً یک پردازنده را تنها بر اساس تعداد هسته قضاوت می کردم. این انتخاب بیشتر از آنچه انتظار داشتم برایم هزینه داشت. لپ‌تاپ من روی کاغذ سریع به نظر می‌رسید، با این حال داغ می‌شد، انرژی بیشتری مصرف می‌کرد و با باز کردن چندین برنامه، سرعتش کم می‌شد. استودیو کوچکی که با آن کار می کردم همین مشکل را داشت. آنها مدام دستگاه‌های جدید را اضافه می‌کردند، اما هزینه‌های ماهانه آن‌ها مدام در حال افزایش بود. چیزی که دیدگاه من را تغییر داد ساده بود: هسته های بهتر می توانند کار بیشتری را با فشار کمتر انجام دهند. وقتی هر هسته وظایف را به خوبی انجام می دهد، نیازی نیست که ماشین را آنقدر فشار دهم. دستگاه نرم تر می ماند. صدای فن کاهش می یابد. مدیریت استفاده از نیرو آسان تر می شود. من همچنین برای برنامه های جایگزین هزینه کمتری می کنم، زیرا سیستم در تمام روز تحت استرس نیست. من اکنون به سه چیز نگاه می‌کنم: - کیفیت اصلی بررسی می‌کنم که پردازنده چقدر از عهده کارهایی که من انجام می‌دهم خوب است. یک هسته قوی بیشتر از یک گروه ضعیف مهم است که فقط در جعبه بزرگ به نظر می رسد. - مسابقه بار کاری را بر اساس وظایفی که پیش رو دارم انتخاب می کنم. نوشتن، مرور، تماس‌های ویدیویی، فایل‌های طراحی و ابزارهای داده همگی رفتارهای متفاوتی را می‌طلبند. - مصرف برق به گرما و برق توجه می کنم. ماشینی که خنک می ماند اغلب در دراز مدت ارزش بیشتری به من می دهد. یک مثال ساده در ذهنم می ماند. دوستی که یک چاپخانه کوچک دارد، میزکار قدیمی را با واحدی جایگزین کرد که هسته های کمتر اما بهتری داشت. او انتظار تغییر کمی داشت. او میز آرام تر، کاهش سرعت کمتر و قبض برق کمتری داشت. او در مورد جادو صحبت نکرد. او در مورد تعادل صحبت کرد. این همان بخشی است که بسیاری از مردم از دست می دهند. هسته های بیشتر همیشه به معنای خرید هوشمندانه نیست. من سیستمی می‌خواهم که متناسب با کار باشد، تحت فشار ثابت بماند و انرژی را هدر ندهد. وقتی این راه را انتخاب می‌کنم، ارزش بیشتری را در بودجه‌ام حفظ می‌کنم و در طول روزم کمتر هدر می‌دهم. اگر اکنون سیستم‌ها را با هم مقایسه می‌کنید، من تمرکزم را روی کارهایی که دستگاه می‌تواند برای بار روزانه‌تان انجام دهد، حفظ می‌کنم، نه فقط بر روی عدد روی برچسب. هسته های بهتر می توانند به شما کمک کنند با ضایعات کمتر کار کنید، و اینجاست که پس انداز شروع به نشان دادن می کند.

من قبلاً فکر می کردم که نتایج بزرگ به حرکت های بزرگ نیاز دارد. این دیدگاه برای من شانس های زیادی را به همراه داشت. یک صفحه ممکن است زیبا به نظر برسد و باز هم پاسخی دریافت نکند. پیام فروش ممکن است پر از کلمات باشد و همچنان احساس سردی داشته باشد. من این را بارها و بارها در کار خودم دیدم. مردم به سر و صدای بیشتری نیاز نداشتند. آنها به یک دلیل روشن برای عمل نیاز داشتند. بزرگترین درس من از یک تغییر کوچک حاصل شد. من یک خط را در صفحه اصلی بازنویسی کردم. خط قدیمی وسیع و امن به نظر می رسید. خط جدید یک نیاز واقعی را به زبان ساده بیان می کرد. من هم آن خط را در صفحه بالاتر بردم. هیچ چیز دیگری در آن مرحله تغییر زیادی نکرد. نتیجه من را شگفت زده کرد. افراد بیشتری در صفحه ماندند. افراد بیشتری پیام ارسال کردند. برخی می گویند کپی جدید راحت تر قابل اعتماد است. آن زمان بود که من از تعقیب تغییرات بزرگ منصرف شدم. شروع کردم به دنبال قطعه کوچکی که بیشترین وزن را تحمل می کند. اگر بازگشت بهتری می خواهم، اکنون با این نکات شروع می کنم: به صفحه اول نگاه می کنم. صفحه اول باید به یک سوال ساده پاسخ دهد: "این چه کاری می تواند برای من انجام دهد؟" اگر جواب دفن شود، مردم می روند. اگر پاسخ روشن است، آنها به خواندن ادامه می دهند. کلمات اضافی را قطع کردم. زمانی که موضوع به عمق نیاز دارد، کپی طولانی می تواند کمک کند. کلمات اضافی که هیچ معنایی ندارند فقط خواننده را کند می کنند. از خودم می پرسم آیا هر جمله جای خود را می گیرد؟ اگه نشد حذفش میکنم من به یک نقطه درد صحبت می کنم. خریدار به ندرت از خواب بیدار می شود و به دنبال «محصول» می گردد. آنها استرس کمتر، ضایعات کمتر، حدس و گمان کمتر یا راحتی بیشتر می خواهند. من به آن نیاز می نویسم. پیام نزدیکتر به نظر می رسد و این نزدیکی اهمیت دارد. من از مدرکی استفاده می کنم که واقعی باشد. یک مثال کوتاه اغلب بهتر از یک ادعای طولانی کار می کند. یکی از مشتریان من یک تجارت خدمات کوچک را اداره می کرد. این سایت خطی داشت که می گفت: "ما به شما کمک می کنیم تا نیازهای خود را برطرف کنید." مودبانه و در عین حال مبهم به نظر می رسید. ما آن را به یک خط واضح تر در مورد مشکل دقیقی که آنها حل کردند تغییر دادیم و یادداشت کوتاهی از یک مشتری واقعی اضافه کردیم. صفحه بیشتر حس انسانی داشت. پس از آن سرنخ ها بهبود یافتند. قدم بعدی را آسان نگه می دارم. مردم زمانی حرکت می کنند که قدم بعدی سبک باشد. من یکباره زیاد درخواست نمی کنم. من یک اقدام می خواهم. یک فرم. یک پیام یک تماس. اقدامات ساده شک را کاهش می دهد. به جستجو هم توجه می کنم. کپی جستجوی خوب در مورد پر کردن کلمات در یک صفحه نیست. من از کلماتی استفاده می کنم که مردم از قبل تایپ می کنند وقتی به دنبال کمک هستند. سپس آن کلمات را طوری قرار می دهم که هنوز طبیعی به نظر می رسد. ترافیک را جستجو کنید، اما اعتماد نیز اهمیت دارد. من هرگز یکی را با دیگری عوض نمی کنم. در اینجا بخشی است که من بیشتر به آن اعتماد دارم: پشته دستاوردهای کوچک. یک خط بهتر در صفحه می تواند علاقه را افزایش دهد. یک فراخوان برای اقدام واضح تر می تواند پاسخ ها را افزایش دهد. یک مسیر سریعتر می تواند اعتماد را بالا ببرد. یک سود کوچک ممکن است در ابتدا جزئی به نظر برسد. سپس به کار خود ادامه می دهد. آنجاست که بازگشت رشد می کند. من هنوز از این قانون در کار خودم استفاده می کنم. وقتی صفحه ای ضعیف عمل می کند، برای بازسازی همه چیز عجله نمی کنم. من هر بار یک جزئیات را بررسی می کنم. تیتر. خط اول. نقطه اثبات. متن دکمه مسیر از علاقه به عمل. اصلاحات کوچک اغلب مشکل واقعی را سریعتر از بازنویسی کامل به من نشان می دهند. اگر می خواهید بازدهی بیشتری از محتوای خود داشته باشید، من از کوچک شروع می کنم. یک صفحه را انتخاب کنید یک نقطه درد را انتخاب کنید یک خط را انتخاب کنید که واضح تر شود. تستش کن ببینید چه چیزی تغییر می کند. آن سود ناچیز ممکن است امروز کم به نظر برسد. هنگامی که پیام در نهایت با نیاز منطبق شد، هنوز هم می تواند بازگشتی قوی داشته باشد. علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد روندها و راه حل های صنعت هستید؟ با ahzhixin تماس بگیرید: info@anhuizhixin.com/WhatsApp 15805653225.

داونپورت توماس H 1993 کار مهندسی مجدد نوآوری فرآیند از طریق فناوری اطلاعات ووماک جیمز پی و دانیل تی جونز 2003 تفکر ناب، زباله ها را از بین می برد و در شرکت شما ایجاد ثروت می کند. برنامه های مبدل و طراحی Cialdini Robert B 2006 Influence The Psychology of Persuasion کاتلر فیلیپ و کوین لین کلر 2016 مدیریت بازاریابی